Ένας λαός ό'τι να'ναι

   Τα άτομα απλώς δεν υπάρχουν. Εντάξει... σαν λαός παίζουμε μπάλα σε άλλη κατηγορία. Έχουμε κάψει αρχίδι, δεν εξηγείται αλλιώς..   Πάρτε και το link

 

geitonia recommends

Η ανασκόπηση για το 2011 συνεχίζεται. Aρκετοί ''ανεξάρτητοι'' δημοσιογράφοι όπως ο Π. Μενεγος αποθέωσαν το τελευταιο album των Death In Vegas. Αρκετα ψαγμένο, το χορευεις, είναι απροβλεπτο και έχει αυτο τον μυστήριο idustrial ήχο που χαρακτηρίζει το απέραντο τσιμέντο μιας μεγαλούπολης.

εδω ενα super παλιότερο

WE FOUND LOVE

Πολυ μ αρεσει η συνεργασία της Rihanna με Calvin Harris στο we found love, ενω τα κλιπ του Pitbull στο you tube ξεπερνανε τα 200 εκατ. views!!

Όταν οι άλλοι παίζουν με τον πόνο σου

Η αφίσα που βλέπετε είναι μέρος μίας καμπάνιας του γερμανικού υπουργείου οικονομίας και ανάπτυξης. Συγκεκριμένα αναφέρει: "Τόσοι πολλοί εργαζόμενοι όσοι ποτέ πριν. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ, ΓΕΡΜΑΝΙΑ". Η αρχική αντίδραση είναι να ρίξεις δύο τρία γαμοσταυρίδια για την ανοησία που δέρνει τους εμπνευστές αυτής της καμπάνιας αυτοικανοποίησης. Αλλά αφού ηρεμήσεις, αν έχεις όρεξη το ψάχνεις λίγο. Και βρίσκεις ότι υπάρχουν φωνές και στην Γερμανία, συγκεκριμένα το κόμμα της Αριστεράς, που κράζουν τον Ρέσλερ , τον αρμόδιο δηλαδή υπουργό -θυμάστε αυτή τη κινεζόφατσα που έχει μεταμφιεστεί σε Γερμανό συγκυβερνώντα που στις επόμενες εκλογές μάλλον δεν θα πάρει ούτε 1% - , όχι μόνο γιατί τα πλακάτ αυτά κόστισαν 330.000€ αλλά και για την ουσία του πράγματος. Όσο παράξενο και αν σας ακούγεται, στη Γερμανία που έπιασε ένα ιστορικό χαμηλό ανεργίας στο 6.7%, οι ώρες εργασίας τα τελευταία δέκα χρόνια μειώθηκαν κατά 300.000 ενώ ακόμη και σήμερα υπάρχουν 8.4 εκατομμύρια υποαπασχολούμενοι, άνθρωποι δηλαδή που επιθυμούν περισσότερη δουλειά. Τέλος, οι μισθοί την τελευταία δεκαετία στη Γερμανία αυξήθηκαν με το βραδύτερο ρυθμό σε όλη την Ε.Ε.

                     Κοινώς, το χάπι του τρόμου που τώρα πλασάρεται σε όλη την υπόλοιπη Ευρώπη το κατάπιε πρώτη η γερμανική μικρομεσαία και μεσαία τάξη εν ονόματι της διατήρησης ενός ακμαίου εξαγωγικού τομέα. Βέβαια, σε χώρες του Βορρά που οι μισθοί αυξήθηκαν ακόμη και σε διπλάσιο  ρυθμό από τους γερμανικούς, ο τομέας αυτός δεν υστέρησε. Το σημαντικότερο, μία αύξηση των μισθών σε μία χώρα όπως η Γερμανία θα μπορούσε να τονώσει συνολικά την ευρωπαϊκή οικονομία. Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα για μερικούς... που δυστυχώς είναι αυτοί που αποφασίζουν.

Sunday # 5

SONIK at the movies

To περιοδικό SONIK βγάζει τον τελευταίο καιρό με επιτυχία θεματικά τεύχη. Στο τεύχος του Δεκεμβρίου παρουσίασε τα 100 καλύτερα soundtrack όλων των εποχών ετσι όπως τα ψήφισαν διάφοροι απ το χώρο του κινηματογράφου.

1. STAR WARS - JOHN WILLIAMS (1977)
2. VERTIGO - BERNARD HERRMANN (1958)
3. LAWRENCE OF ARABIA - MAURICE JARRE (1962)
4. THE GODFATHER - NINO ROTA (1972)
5. THE LORD OF THE RINGS - HOWARD SHORE (2001-3)
6. THE MISSION - ENNIO MORRICONE (1986)
7. PURPLE RAIN - PRINCE (1984)
8. THE LAST TEMPTATION OF CHRIST - PETER GABRIEL (1988)
9. BLADE RUNNER - BAΓΓΕΛΗΣ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ (1982)
10. CASABLANCA - MAX STEINER (1942)

from the vault

Pink floyd - Live at Pompeii
Σκηνοθεσία: Adrian Maben
Hμερομηνία κυκλοφορίας: Σεπτέμβριος 1972.

Στο διαστημα μεταξύ της κυκλοφορίας του Meddle και του dark side of the moon, o Adrian Maben Προσεγγίζει τους Pink Floyd με σκοπό να κινηματογραφήσει ένα πορτρέτο της μπάντας. Θέλοντας να αποφύγει μια τετριμένη καταγραφή ενος live τους προτείνει να παίξουν στο άδειο αμφιθέατρο της Πομπηίας. Η ταινία αποτελεί διαχρονικό σημείο αναφοράς για την ευρωπαική πειραματική μουσική σκηνή, για μπάντες όπως οι Amon Duul II. Tειχη από μαυρα ηχεία ενισχυτές και οι Floyd στο κέντρο συντονισμένοι στο όνειρο, συνομιλούν με τους νεκρούς που θάφτηκαν κάτω από τόνους ηφαιστειακής τέφρας.