Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2015

Λοστρέ

               Και επειδή όπως έλεγε και το τυπάκι από το βιβλίο του Χρηστίδη, γουστάρω τρελά τις κοινοτοπίες, δε μπορώ να κρατηθώ, θα το πω: Η ιστορία επαναλαμβάνεται την πρώτη φορά σαν τραγωδία και τη δεύτερη σαν φάρσα. Πρόλαβε αυτό το παληκάρι και μπήκε μέσα στο μυαλό μου.
              

"Η ντροπή κι ο θυμός"




Ξενέρα...


Σ.Σ.: Πώς τα καταφέρνεις ρε Βάγγο και φεύγεις πάντα όταν έχει κάτι τέτοια;

Σ.Σ.2: Άκουγα τον Τσίπρα. Μου άρεσαν κάποια από αυτά που είπε και με έβρισκαν σύμφωνο. Είπα να μη δώσω και πολύ σημασία σε όσα διαφωνούσα. Και μετά ακούω και την πρόταση για τον πρόεδρο... Όντως, πρώτη φορά αριστερά... Προτείνω να στείλει και ένα συγχαρητήριο τηλεγράφημα στον Καραμανλή για το καλό που έκαναν οι κυβερνήσεις του στη χώρα.

Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 2015

Άνθρωποι και κατσαρίδες

Το πιο τρομακτικό είναι τί φτάσαμε να θεωρούμε ως κανονικότητα στη ζωή μας. Κι επειδή η ζωή αντιγράφει την τέχνη και το ανάποδο:

Προσέξτε τον κύριο που μιλάει μετά το 16'. "Όχι για μας, για το μέλλον. Εμείς το χάσαμε".

Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2015

Boardwalk Empire

Πριν λίγες μέρες ολοκλήρωσα (καθυστερημένα) και τον τελευταίο κύκλο της σειράς. Μπορώ με σιγουριά πλέον να πω ότι πρόκειται για την αρτιότερη σειρά που έχω δει ποτέ. To δίκτυο του HBO φυσικά από πίσω, Terence Winter (Sopranos) στο γράψιμο και Scorsese στην παραγωγή (μεταξύ άλλων) καθώς και στη σκηνοθεσία του πιλότου.
Steve Buscemi στον κεντρικό ρόλο (χρυσή σφαίρα 2010), απλά καθηλωτικός.
Σκηνικό ποτοαπαγόρευσης, Atlanta city κυρίως και μπόλικη από την προπολεμική ιστορία της Αμερικής δοσμένη μέσα από τις περιπέτειες της ντόπιας μαφίας. Και μουσικάρες όπως πάντα.
Από το φινάλε της προτελευταίας σεζόν: