O Bροχοποιος

Όταν ήμουνα μικρός
Μες στα όνειρά μου ερχότανε
Ένας άσπρος αετός
Με κοιτούσε και θυμότανε

Όταν ήμουνα μικρός
Μες στα κύματα δε μ' ένοιαζε
Αν ο κόσμος είναι απλός
Ή αν έτσι απλώς εμένα μου έμοιαζε
Διαμαντένιος ο ουρανός

Τ' άστρα στα μάτια της γυαλίζανε
Διαμαντένιος ουρανός
Οι φωνές μου ψιθυρίζανε
Αν κατάλαβα ακριβώς
Μου 'πε πως δε θα ξαναρχότανε
Ο πρώτος κεραυνός
Από μακριά ακουγότανε
Έγινα βροχοποιός
Γιατί τα δάκρυα στερέψανε
Πάλι αστράφτει, κοίτα φως
Νιώθω σαν να με μαγέψανε

Έρχεται ο βροχοποιός
Πες του πως τίποτα δε χάθηκε
Μη λυπάσαι, κλαίει αυτός
Από έρωτα τρελάθηκε
Έρχεται ο βροχοποιός
Γιατί τα δάκρυα στερέψανε
Πάλι αστράφτει, κοίτα φως
Νιώθω σαν να με μαγέψανε

Όταν ήμουνα μικρός
Όλοι λένε πως ξεχνιόμουνα
Στη βεράντα εκεί στο φως
Με κοιτούσες που κοιμόμουνα

live @ gagarin

1ον Οι camera obscura στο gagarin στις 30 οκτ.! Πολυ ευχαριστο νεο γιατι εξακολουθουν να υπαρχουν ανθρωποι που θα ρισκαρουν να φερουν ονοματα σε ενα κοινο που μην γελιομαστε δεν ειναι μεγαλο για να στηριξει τετοιες συναυλιες. Εχω περιεργεια να δω ποσοι θα μαζευτουμε εκεινη την ημερα.

2ον Ειναι πλεον κουραστικο αυτο που γινεται με τους scorpions και τους αλλους δεινοσαυρους που ερχονται στη δυση της καριερας τους με ακριβα εισιτηρια να μας γεμισουν το συναυλιακο καλοκαιρι.
3ον Ποσα χρονια περασαν για να ερθουν οι u2 στην Αθηνα? Θα ηθελα να τους εβλεπα σε ενα μικρο χωρο στα τελη της 10ετιας του 80 οπου θα απολαμβανα τον ηχο τους. Σημερα θα ηθελα να δω ονοματα που ''γινονται'' τωρα.
ΠΧ τους Kings of leon, decemberists, shins θα περιμενουμε να τους δουμε το 2030 και με την προυποθεση οτι θα εχουν κανει ονομα στη χωρα μας?
4ον Ο πετριδης μιλαει στις 27 στο passport στην πλατεια κοραη στο πειραια
5ον Σημερα παιζει στον παραπανω χωρo ο παυλιδης
6ον Νεο dirty ALBUM απ τους BLACK KEYS

M αυτον τον τροπο, οπως ειδατε συνδεεται το group me το κοινο του και οχι απ το internet. Βλεπετε τι κανουν με 2, 3 οργανακια οι τυποι και πως ανταποκρινεται το κοινο που δειχνει να ξερει τα καινουργια τους τραγουδια.
7ον Σαυτα ειμαστε πρωτοι
8oν κωστη με τετοια κομματια ξεκινας το καπνισμα.

Αποτσίγαρα

           Τελικά... στραβός είναι ο γιαλός; Τι να πω... Νομίζω ότι αν στο θέμα του τσιγάρου δεν τα καταφέρουμε και τώρα, βασικά αν η πολιτεία δεν αντισταθεί στο δέλεαρ του να επιστρέψουν τα τασάκια είμαστε λίγοι, και όχι αριθμητικά. Σε κάθε περίπτωση, αν τους μαγαζάτορες τους ενοχλεί τόσο πολύ η πτώση του τζίρου, θα μπορούσαν και να μειώσουν τις τιμές, λέω εγώ τώρα. Για να μην τα ρίχνουμε και όλα στην απαγόρευση του τσιγάρου τάχα. 

Υ.Γ Δεδομένου ότι το τσιγάρο είναι μία εκούσια βλαβερή συνήθεια, νομίζω ότι θα το σκεφτόμουν και δεύτερη φορά στο κατά πόσο τα ταμεία στις μελλοντικές γενιές θα πρέπει να καλύπτουν τις δαπάνες περίθαλψης νοσημάτων που σχετίζονται με μακροχρόνιο κάπνισμα. Δεν λέω, μπορεί η γενιά του πατέρα μου να μην ήξερε που ακριβώς βάδιζε, και κάθε κράτος φρόντισε να αρμέξει καλά την αγελάδα που λέγεται καπνιστής, αλλά εμείς δεν είμαι τόσο σίγουρος ότι έχουμε ισχυρές δικαιολογίες. Μπορεί και να κάνω λάθος..

Συνδικαλισμός

        Ναι, κάποιοι από αυτούς έχουν αρκετά καλά συμβόλαια. Αλλά αρκετοί από αυτούς τα αξίζουν κιόλας. Σε κάθε περίπτωση, ο τρόπος που συνδικαλίζονται, εμένα μου μοιάζει πολύ  σοβαρότερος από άλλους "δουλευταράδες" συνδικαλιστές.

fresh produce

O DYLAN LEBLANC παρα τα 20 του χρονια βγαζει ενα album γεματο ωριμοτητα και μελωδιες. Η εμφανιση και οι στιχοι του θυμιζουν τον dylan και τον young μιας αλλης εποχης.

H SARAH BLASKO ειναι απο εκεινες τις περιπτωσεις που αν εισαι τυχερος τις ανακαλυπτεις και βλεπεις οτι εξακολουθει να συμβαινει κατι εκει εξω.

Aυτους τους μαθαμε πια...

No. 5, 1948

Μπορώ με βεβαιότητα να πω ότι είμαι άσχετος από τέχνες. Αν και έχω δει κάποιους πινάκες γλυπτά και λοιπά καλλιτεχνικά δημιουργήματα ποτέ δεν στάθηκα περισσότερο από 5 λεπτά να παρατηρήσω τις λεπτομέρειες και τα στοιχειά που έκαναν το εκάστοτε έκθεμα διάσιμο.
Ώσπου πριν λίγες μέρες σε μια άσχετη αναζήτηση μου στο διαδίκτυο πέφτω σε μια ιστοσελίδα με τους ακριβότερους πίνακες όλων των εποχών και συναντώ στη κορυφή το No. 5, 1948 του Τζακσον Πολοκ πίνακας ,ο οποίος πουλήθηκε σε άγνωστο ιδιώτη έναντι 140 εκατομμύριων δολαρίων. Οπως διαβάζω ο Τζακσον Πολοκ ήταν Αμερικανός ζωγράφος και ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του κινήματος του αφηρημένου εξπρεσιονισμού.
Συνεχίζοντας βλέπω στη λίστα πίνακες των Klimτ, Picasso, Vincent van Gogh κ.τ.λ που εμένα συνεχίζουν να μην με τρελαίνουν σα παρατηρητή, αλλά τουλάχιστον κάτι παρουσιάζουν(μια προσωπογραφία ένα τοπίο κατι!!!)με τιμες από $137 εκ. μέχρι $50 εκ.
Δεν θέλω να καταλήξω κάπου συγκεκριμένα απλά $140 εκ για πιτσιλιές πάνω σε έναν καμβά? Γιατί όσο και να προσπαθήσει κάποιος να μου πει ότι αυτό το πράγμα κάτι αντιπροσωπεύει και αποσκοπεί σε κάτι βαθύτερο εγώ θα συνεχίσω να γελάω……

Διάλογοι... ελληνικού επιπέδου

            Άρθρο του Σ.Μάνου για τις τιμές των φαρμάκων και σχόλια

    Σχολίαζα προσφάτως στο Χάρη, τη διαφορά επιπέδου ανάμεσα στον διάλογο σε αγγλικά blogs για την εκλογή του νέου αρχηγού των Εργατικών και τις ελληνικές ιστοσελίδες. Ανατρέχοντας, τυχαία, σε ένα άρθρο που είχα διαβάσει πρόσφατα, ανακάλυψα ότι το άρθρο είχε αποκτήσει σχόλια στα οποία ο ίδιος ο αρθρογράφος απαντά. Παρατηρώντας τα σχόλια στο άρθρο και τις προσωπικές επιθέσεις κατά του αρθρογράφου, οι οποίες όμως καμία σχέση με το θέμα δεν είχαν, αναστέναξα μάλλον ολωσδιόλου απογοητευμένος.

     Επειδή, λοιπόν, από τέλος του χρόνου οι φαρμακοποιοί παίρνουν και αυτοί σειρά στο άνοιγμα των επαγγελμάτων, παραθέτω το σύνδεσμο για μία πρώτη γεύση του "πολιτισμένου" και "ουσιαστικού" διαλόγου που θα ακολουθήσει.

     Το δικό μου αρχικό συμπέρασμα αποτελεί απλώς προέκταση της άποψης μου για τον δικό μου κλάδο. Τα "κεκτημένα" δεν έχουν χρώμα και πολιτική προέλευση, ούτε και ο συντηρητισμός. Κρίμα, όμως, που μέσα στον γενικό ορυμαγδό χάνεται η φωνή του πιο "δίκαιου" κεκτημένου: το δικαίωμα των αδυνάτων για μία αξιοπρεπή ζωή.