Η σελίδα των Νέων, στο τμήμα ΚΟΣΜΟΣ, όπου δημοσιεύονται οι στήλες ΔΡΟΜΟΙ του Ρούσσου Βρανά, ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ του Μιχάλη Μητσού και τα άρθρα του Γιώργου Αγγελόπουλου αποτελεί στολίδι για τον ελληνικό έντυπο τύπο.
Τρίτη 31 Μαΐου 2011
Δημοκρατία
"Κάλλιο αργά παρά ποτέ"... Μάλλον αυτή η φράση θα ταίριαζε για ένα κίνημα πολιτών το οποίο, επιτέλους, δείχνει μία άλλη κατεύθυνση από αυτήν της μαζικής αποχαύνωσης. Ωστόσο εμένα αυτό το κίνημα δεν μου αρέσει.
Δεν μου αρέσει γιατί αγώνας χωρίς θυσίες δεν υφίσταται. Ένα κίνημα αλά καρτ, στον ελεύθερο χρόνο του καθενός, αφού πρώτα έχει πάει στη δουλειά του, είναι μία αξιοπρόσεκτη πολιτική κινητοποίηση αλλά μάλλον δεν συνιστά κίνημα. Και κανένα κίνημα δεν κρίνεται μόνο από τη μαζικότητα του ή μη. Επομένως ούτε οι υπερβολές για τα χιλιάδες άτομα ανά πόλεις στην Ελλάδα χρειάζονται, ούτε η μικρότερη συμμετοχή καθιστά το δικαίωμα στην κινητοποίηση λιγότερο ισχυρό.
Οι "αγανακτισμένοι" αποτελούν κίνημα ακομμάτιστο.Εδώ υπάρχουν δύο διαφορετικές κεντρικές απόψεις.
Ένα μέρος αυτών των ανθρώπων αποδοκιμάζει το πολιτικό σύστημα στο σύνολο του. Προσωπικά, εμπιστεύομαι τους θεσμούς και το πρόβλημα μου είναι οι ομάδες συμφερόντων που εμποδίζουν την αποτελεσματική λειτουργία τους. Θεωρώ ότι διαθέτω συγκεκριμένη πολιτική κατεύθυνση. Μέρος των αμθρώπων που διαμαρτύρονται επιθυμούν να αλλάξουν αυτό ακριβώς, δηλαδή την ύπαρξη πολιτικής κατεύθυνσης όπως ορίζεται σήμερα στα πλαίσια της αντιπροσωπευτικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Ευσεβής πόθος, αλλά προσωπικά οι αποκλίσεις απο την δημοκρατία και την ευνομία, μου προκαλούν αποστροφή - ως τέτοια βέβαια αντιλαμβάνομαι και τη διαφθορά - και μέχρι αυτό το αίτημα να πάρει συγκεκριμένη μορφή πρότασης προς κάτι που θα μπορώ να κρίνω ως καλύτερο ή χειρότερο, το αποδοκιμάζω.
Άλλοι πολίτες, απλώς δεν επιθυμούν να ταυτιστούν με κανένα πολιτικό φορέα που υπάρχει σήμερα. Κατά καιρούς έχω εκφράσει και εγώ τις διαφωνίες μου για το ΠΑ.ΣΟ.Κ, πολιτικό χώρο στον οποίο δραστηριοποιούμαι, για τον τρόπο λειτουργίας του, για το πόσο έχει ατονίσει η ουσιώδης πολιτική παραγωγή των τοπικών οργανώσεων, για το χάσμα γενεών που εμφανίζεται σε θέματα ασφάλισης, επιδοτήσεων κ.ο.κ. Σε κάθε περίπτωση όμως, θεωρώ ανωριμότητα και τεμπελιά να μην μπορεί κάποιος να βρει ένα πολιτικό χώρο που τον εκφράζει. Εννοείται ότι σε μία δημοκρατία η διαφωνία είναι δεδομένη, εννοείται ότι ποτε δεν γίνεται οι προτάσεις ενός πολιτικού χώρου να ταυτίζονται στο ακέραιο με αυτές του πολίτη, πόσο μάλλον ενός κόμματος που επιδιώκει μέσω της σύνθεσης να κατακτήσει την εξουσία. Αλλά δεν μου επιτρέπει η λογική μου να πάρω στα σοβαρά κάποιον που δηλώνει απογοητευμένος από όλους μα όλους τους πολιτικούς χώρους. Εκτός αν πιστεύει ότι υφιστάμενοι πολιτικοί φορείς είναι μόνο οι προβαλλόμενοι στα βραδυνά δελτία. Δόξα το Θεό, από τις σπηλιές βγήκαμε πριν δεκάδες χιλιάδες χρόνια και δημοκρατία αυτός ο τόπος πρωτογνώρισε πριν 2500 χρόνια.
Όσον αφορά τις λαϊκές συνελεύσεις που υποτίθεται ότι θεσπίζουν μία πιο άμεση δημοκρατία και δημιουργούν μία πιο οριζόντια διαβάθμιση ευθύνης και συμμετοχής, ας μπει στον κόπο ο κόσμος να αρχίσει να διαβάζει τους νόμους που κατατίθενται για ψήφιση σε αυτή την χώρα. Γιατί ακριβώς αυτή είναι η κεντρική στόχευση του Καλλικράτη, το "κατέβασμα " αρμοδιοτήτων και ευθυνών σε πιο κοντινά στον πολίτη όργανα ώστε να μην χάνεται η ευθύνη σε αόριστα γραφεία και υπηρεσίες αλλά να προσωποποιείται πιο εύκολα. Και όσον αφορά την Αθήνα, πως να το κάνουμε, όταν υπάρχει τόσο άνιση ανάπτυξη και δημιουργείται ένα δυσανάλογα μεγάλο μητροπολιτικό κέντρο η αντιπροσώπευση είναι λιγότερο αποτελεσματική. Ας πραγματωθεί επιτέλους εκείνη η ρημάδα η αποκέντρωση.
Έχω ακόμα κάποιες αντιρρήσεις, αλλά νομίζω ότι αξίζει κανείς να παρακολουθήσει την εξέλιξη αυτής της κινητοποίησης για να κρίνει το αποτέλεσμα της.
Ένα μέρος αυτών των ανθρώπων αποδοκιμάζει το πολιτικό σύστημα στο σύνολο του. Προσωπικά, εμπιστεύομαι τους θεσμούς και το πρόβλημα μου είναι οι ομάδες συμφερόντων που εμποδίζουν την αποτελεσματική λειτουργία τους. Θεωρώ ότι διαθέτω συγκεκριμένη πολιτική κατεύθυνση. Μέρος των αμθρώπων που διαμαρτύρονται επιθυμούν να αλλάξουν αυτό ακριβώς, δηλαδή την ύπαρξη πολιτικής κατεύθυνσης όπως ορίζεται σήμερα στα πλαίσια της αντιπροσωπευτικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Ευσεβής πόθος, αλλά προσωπικά οι αποκλίσεις απο την δημοκρατία και την ευνομία, μου προκαλούν αποστροφή - ως τέτοια βέβαια αντιλαμβάνομαι και τη διαφθορά - και μέχρι αυτό το αίτημα να πάρει συγκεκριμένη μορφή πρότασης προς κάτι που θα μπορώ να κρίνω ως καλύτερο ή χειρότερο, το αποδοκιμάζω.
Άλλοι πολίτες, απλώς δεν επιθυμούν να ταυτιστούν με κανένα πολιτικό φορέα που υπάρχει σήμερα. Κατά καιρούς έχω εκφράσει και εγώ τις διαφωνίες μου για το ΠΑ.ΣΟ.Κ, πολιτικό χώρο στον οποίο δραστηριοποιούμαι, για τον τρόπο λειτουργίας του, για το πόσο έχει ατονίσει η ουσιώδης πολιτική παραγωγή των τοπικών οργανώσεων, για το χάσμα γενεών που εμφανίζεται σε θέματα ασφάλισης, επιδοτήσεων κ.ο.κ. Σε κάθε περίπτωση όμως, θεωρώ ανωριμότητα και τεμπελιά να μην μπορεί κάποιος να βρει ένα πολιτικό χώρο που τον εκφράζει. Εννοείται ότι σε μία δημοκρατία η διαφωνία είναι δεδομένη, εννοείται ότι ποτε δεν γίνεται οι προτάσεις ενός πολιτικού χώρου να ταυτίζονται στο ακέραιο με αυτές του πολίτη, πόσο μάλλον ενός κόμματος που επιδιώκει μέσω της σύνθεσης να κατακτήσει την εξουσία. Αλλά δεν μου επιτρέπει η λογική μου να πάρω στα σοβαρά κάποιον που δηλώνει απογοητευμένος από όλους μα όλους τους πολιτικούς χώρους. Εκτός αν πιστεύει ότι υφιστάμενοι πολιτικοί φορείς είναι μόνο οι προβαλλόμενοι στα βραδυνά δελτία. Δόξα το Θεό, από τις σπηλιές βγήκαμε πριν δεκάδες χιλιάδες χρόνια και δημοκρατία αυτός ο τόπος πρωτογνώρισε πριν 2500 χρόνια.
Όσον αφορά τις λαϊκές συνελεύσεις που υποτίθεται ότι θεσπίζουν μία πιο άμεση δημοκρατία και δημιουργούν μία πιο οριζόντια διαβάθμιση ευθύνης και συμμετοχής, ας μπει στον κόπο ο κόσμος να αρχίσει να διαβάζει τους νόμους που κατατίθενται για ψήφιση σε αυτή την χώρα. Γιατί ακριβώς αυτή είναι η κεντρική στόχευση του Καλλικράτη, το "κατέβασμα " αρμοδιοτήτων και ευθυνών σε πιο κοντινά στον πολίτη όργανα ώστε να μην χάνεται η ευθύνη σε αόριστα γραφεία και υπηρεσίες αλλά να προσωποποιείται πιο εύκολα. Και όσον αφορά την Αθήνα, πως να το κάνουμε, όταν υπάρχει τόσο άνιση ανάπτυξη και δημιουργείται ένα δυσανάλογα μεγάλο μητροπολιτικό κέντρο η αντιπροσώπευση είναι λιγότερο αποτελεσματική. Ας πραγματωθεί επιτέλους εκείνη η ρημάδα η αποκέντρωση.
Έχω ακόμα κάποιες αντιρρήσεις, αλλά νομίζω ότι αξίζει κανείς να παρακολουθήσει την εξέλιξη αυτής της κινητοποίησης για να κρίνει το αποτέλεσμα της.
Κυριακή 29 Μαΐου 2011
...and its goodnight from
Την τελευταία του πνοή άφησε την Παρασκευή 27/5, στο νοσοκομείο St. Luke της Νέας Υόρκης, ο μουσικός και ποιητής Gil Scott-Herron. Ο αποκαλούμενος και "νονός του hip hop" (τίτλο που ο ίδιος απέρριπτε) στα 62 του χρόνια, άφησε πίσω μια πλούσια καριέρα στη μουσική, την ποίηση αλλά και τον ακτιβισμό υπέρ των δικαιωμάτων των αφροαμερικανών στις Ηνωμένες Πολιτείες.Η αιτία του θανάτου του δεν είναι ακόμη γνωστή αλλά πιστεύεται ότι έπεσε βιαριά άρρωστος μετά την επιστροφή του από ένα ταξίδι στην Ευρώπη.
from the vault
Το gonna get along withoUt you now γράφτηκε απ τον Μilton Kellem και κυκλοφόρησε το 1951. Ηχογραφήθηκε σε διάφορες μορφές στη συνέχεια, με πρώτη αυτή της Teresa Brewer, η οποία έφτασε το νούμερο 25 στο Βillboard τον Απρίλιο του 1952. Η πιο επιτυχημένη εκδοχή είναι των Patience and Prudence ενώ οι λοιπές εκτελέσεις ανήκουν στους Skeeter Davis (1964), The Vibrations (1966), Trini Lopez (1967) Brent Dowe and The Melodians (1967), Viola Wills (1980), Bad Manners(1989), The Lemonheads (1991),Mr President (1995) Cristina del Valle, Soraya Arnelas (2007), UB40(2010) και τελος στους She & Him,(2010) απ το album Volume Two.
Σάββατο 28 Μαΐου 2011
the past and the future
O Βrett Dennen γεννηθηκε στις 28 Οκτωβρίου 1979 στη Νοτια Kαλιφόρνια.Η μουσική του
εχει χρησιμοποιηθεί για σειρές οπως greys anatomy και έχει περιοδευσει με μουσικούς ανάλογου ύφους όπως Erin McCarley and Angus & Julia Stone. Το album loverboy κυκλοφόρησε φέτος τον Απρίλιο.
Townes Van Zandt - Kathleen
Eνας θρύλος της folk. Tραγούδια του έχουν πει οι Bob Dylan, Norah Jones, Lyle Lovett, και The Cowboy Junkies.
εχει χρησιμοποιηθεί για σειρές οπως greys anatomy και έχει περιοδευσει με μουσικούς ανάλογου ύφους όπως Erin McCarley and Angus & Julia Stone. Το album loverboy κυκλοφόρησε φέτος τον Απρίλιο.
Townes Van Zandt - Kathleen
Eνας θρύλος της folk. Tραγούδια του έχουν πει οι Bob Dylan, Norah Jones, Lyle Lovett, και The Cowboy Junkies.
Παρασκευή 27 Μαΐου 2011
Oι γυναικες μπροστα
Με ένα νούμερο που πλησιάζει το 1 εκατομμύριο (για την ακρίβεια είναι λίγο παρακάτω από 950.000) ο δίσκος της LG παίρνει σαφέστατα το χρίσμα του ταχύτερα πωληθέντος δίσκου μέσα στο 2011.
Το ενδιαφέρον είναι ότι οι περίπου 400.000 αγοραστές σχετίζονται με ηλεκτρονική πώληση το οποίο και (ανέλπιστα) σημαίνει ότι οι οπαδοί της Gaga προτιμούν το φυσικό προϊόν και τη συσκευασία που το περιβάλλει, επιβεβαιώνοντας έτσι ότι το image και γενικότερα η persona της έχουν αντίκτυπο που θέλει να έχει και ως προσωπικό αντικείμενο ο αγοραστής.
Το προηγούμενο ρεκόρ (εβδομάδας) το είχαν οι Coldplay των οποίων ο τελευταίος δίσκος πούλησε 400 χιλιάδες την πρώτη εβδομάδα. Της Lady πούλησε 288 την πρώτη μέρα…
Η Adele χρίστηκε ως το άτομο με τη μεγαλύτερη επιρροή/δύναμη στη μουσική βιομηχανία από την Guardian Η λίστα αυτή της εφημερίδας Guardian δημοσιεύεται κάθε χρόνο και για την κατάρτιση της συνεργάζονται δημοσιογράφοι από το μουσικό και οικονομικό ρεπορτάζ του εντύπου.
Το 21 δεν είναι τυχαία το 1 στα 10 albums που αγόρασαν οι Βρετανοί φέτος όπως επίσης αυτό που πρέπει να σημειωθεί είναι ότι ο τίτλος αφορά όχι μόνο την τραγουδίστρια αλλά και το επιτελείο πίσω της.
Άλλα γνωστά ονόματα που εμφανίστηκαν στη λίστα είναι ο Will.i.am των Black Eyed Peas (#11), οι Radiohead (#14), η Lady Gaga (#18), ο Damon Albarn (#24), ο Dizzee Rascal (#28), ο Jay-Z (#38), ο Bruno Mars στο νούμερο 49 ενώ ο Eric Wahlforss, ιδρυτής του Soundcloud είναι στο νούμερο 72. Διόλου τυχαία οι Tom Anderson και Chris DeWolfe, ιδρυτές του MySpace είναι τελευταίοι (#100) στη λίστα (πάνε οι παλιές καλές εποχές τους)…
πηγη Avopolis
Το ενδιαφέρον είναι ότι οι περίπου 400.000 αγοραστές σχετίζονται με ηλεκτρονική πώληση το οποίο και (ανέλπιστα) σημαίνει ότι οι οπαδοί της Gaga προτιμούν το φυσικό προϊόν και τη συσκευασία που το περιβάλλει, επιβεβαιώνοντας έτσι ότι το image και γενικότερα η persona της έχουν αντίκτυπο που θέλει να έχει και ως προσωπικό αντικείμενο ο αγοραστής.
Το προηγούμενο ρεκόρ (εβδομάδας) το είχαν οι Coldplay των οποίων ο τελευταίος δίσκος πούλησε 400 χιλιάδες την πρώτη εβδομάδα. Της Lady πούλησε 288 την πρώτη μέρα…
Η Adele χρίστηκε ως το άτομο με τη μεγαλύτερη επιρροή/δύναμη στη μουσική βιομηχανία από την Guardian Η λίστα αυτή της εφημερίδας Guardian δημοσιεύεται κάθε χρόνο και για την κατάρτιση της συνεργάζονται δημοσιογράφοι από το μουσικό και οικονομικό ρεπορτάζ του εντύπου.
Το 21 δεν είναι τυχαία το 1 στα 10 albums που αγόρασαν οι Βρετανοί φέτος όπως επίσης αυτό που πρέπει να σημειωθεί είναι ότι ο τίτλος αφορά όχι μόνο την τραγουδίστρια αλλά και το επιτελείο πίσω της.
Άλλα γνωστά ονόματα που εμφανίστηκαν στη λίστα είναι ο Will.i.am των Black Eyed Peas (#11), οι Radiohead (#14), η Lady Gaga (#18), ο Damon Albarn (#24), ο Dizzee Rascal (#28), ο Jay-Z (#38), ο Bruno Mars στο νούμερο 49 ενώ ο Eric Wahlforss, ιδρυτής του Soundcloud είναι στο νούμερο 72. Διόλου τυχαία οι Tom Anderson και Chris DeWolfe, ιδρυτές του MySpace είναι τελευταίοι (#100) στη λίστα (πάνε οι παλιές καλές εποχές τους)…
πηγη Avopolis
So...happy
Αν το κάπνισµα είναι η τελευταία «κακιά» συνήθεια που είχε µείνει από παλιά, η Μαριάν Φέιθφουλ έχει βάλει σκοπό της να τη «σκοτώσει» κι αυτή. Μπαµ και κάτω. Οχι άλλος καπνός. «Το τσιγάρο κάνει τη ζωή µου µικρή, µε κλείνει µέσα στο σπίτι, καπνίζω και διαβάζω συνέχεια, αλλά θέλω να ζήσω έξω, να κάνω βόλτες, να κυκλοφορώ έξω», λέει. Πού να το φανταζόταν! Το κορίτσι του Μικ Τζάγκερ και του Κιθ Ρίτσαρντς, που έζησε στην τρέλα του ροκ εντ ρολ στα χρόνια που αυτό ήταν µεγάλη τρέλα, η Μαριάν που οι Rolling Stones της έγραψαν τραγούδια και έγραψε κι εκείνη µαζί τους, θα ήταν απολυτα ευτυχισµένη µε την… ησυχία της. H Φέιθφουλ που λέει τα «Broken English», τα «Sister Morphine» και τα «Vagabond Way» και το κοινό ανατριχιάζει. «Είµαι πολύ ευτυχής που την έζησα αυτή την εποχή. Ηταν καταπληκτική εποχή να τη ζεις. Αλλά δεν µπορώ να δώσω άλλες εικόνες από τότε, όχι περισσότερες από όσες έχω ήδη δώσει στα δυο µου βιβλία».
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)